|
Q1: Hvað kosta tímarnir?
S: Æfingar eru - tímabundið - aðeins
einu sinni í viku (sjá forsíðu) og
þarafleiðandi ekki farið fram á hærri
gjöld en hvað nemur 3000 krónum hvern mánuð.
Þegar sá tími kemur að fleiri tímar
bætast við; þá er ekki við öðru
að búast en að gjöldin hækki hlutfallslega
Q2: Hvaða búnaður er æskilegur?
S: Léttur klæðnaður (td. æfingargalli)
og strigaskór (þykkir sokkar þegar æft
er innandyra) skyldu duga í upphafi, en síðar
meir; er ekki verra að ná sér í stílhreinan
æfingagalla eða 'Gi'. Er mælt með þykkum
'12 oz' Jiu Jitsu/Karate Gi (svörtum?!?), en hvítt
byrjendabelti fylgir oftast nær með. Svokallaðir
Ninja Gi gallar eru yfirleitt gagnslausir og eiga til að
detta í sundur við fyrstu átök...
Annar búnaður er einnig fyrir hendi, en þar
mætti telja: Ninja Tabi æfingaskó (innan-
sem utandyra), Tekko og Kyahan limahlífar; að ógleymdum
hinum ýmsu æfingatólum svosem: Bokken
viðarsverðum, gúmmí kaststjörnum
og öðru slíku, en þar sem yfirvöld
og lögregla hafa ekki enn gert upp sinn hug varðandi
lögleiðingu á slíkum búnaði;
þá er nokkuð erfitt að segja um hversu
öruggt sé að versla sér og flytja inn
slík tæki.
Q3: Hvernig eru beltin í Bujinkan
Budo Taijutsu (Hversu mörg eru þau, í hvernig
röð)?
S: Beltaskipan í Bujinkan Budo Taijutsu er
nokkuð einföld og lausleg að mestu leyti, en
beltin eru samsvarandi gráðun og eftirfarandi talningu:
- Hvítt belti: 10 Kyu og girt byrjendum...
- Gult belti: 9 til 5 Kyu barnabelti, en við hið
fimmta þykir grænt/rautt vel við hæfi
og allt að 1sta Kyu. Einstaklingar undir 16 ára
aldri geta ekki fengið svart belti innan Bujinkan...
- Grænt belti: 9 til 1 Kyu fullorðins-belti karla...
- Rautt belti: 9 til 1 Kyu fullorðins-belti kvenna...
- Svart belti: 1 Dan og allt að 15 Dan samkvæmt
núverandi skipulagi Honbu Dojo í Japan.
Kyu gráður eru taldar frá 10 og niður
í 1, en þá mun 1 Dan fylgja, svo annað,
þriðja, fjórða... 5 Dan og ofar er einungis
veitt af Soke sjálfum (ásamt fáeinum
útvöldum Shihan meisturum), en svo ber við
í kjölfar hins ógnvænlega Godan Sakki-prófs
er telst til fullgildis Shidoshi-Kai kennara innan Bujinkan...
Athugið að Grímnir Dójó mun
fylgja léttúðugri beltaskipan og gráðun
í anda stefnu samtakana í Japan. Belti og gráður
skyldu - þar með - ekki teljast sem valdasprotar
og/eða einkennismerki er setja menn yfir aðra. Frekar
skyldi líta á gráður sem stig, jafnvel
sem viðurkenningar á frammistöðu og árangri
sem veitast nokkuð persónulega og eftir atvikum.
Svart belti telst td. ekki sem meistaragráða, þvert
á móti; þá telst 1 Dan merki þess
að einstaklingurinn hafi lokið 'grunnþjálfun'
og sé reiðubúinn til frekari æfinga
á hærra stigi.
Q4: Afhverju er mikilvægt; að
þegar maður beygir sig að þá er
bannað að láta hælana rísa?
S: Það gerist sjaldan að hlutir séu
'bannaðir' í Ninjutsu, heldur skyldi - þá
frekar - einbeita sér að bætandi aðferðum
og hvernig skyldi öðlast öryggi jafnvægis
og óhefts líkama. Samanber; viðnám
jarðar og fótfestu, en hér lærist
að beita líkamanum í samræmi við
umhverfi og í léttri - þó staðfastri
- stöðu. Það telst betra að nema ætíð
hæla við, hvort sem gegn jörðu/gólfi
eða andstæðing með sparki, enda lítill
munur þar á þegar aðferðum er fylgt
í þaula... Breytingar á stöðu/staðsetningu
skyldi þá færast í mjöðmum,
hnjám og - óbeygðu - baki, en tærnar
þ.á.m. notaðar til grips og/eða þreifinga...
Með ofanvert í huga, gerist einstaklingurinn stöðugri
og sterkari fyrir án þess að festast í
sessi vegna misnotkunar á vöðvum og liðamótum.
Semsagt; læstur í jörðu en þó
reiðubúinn til stökks!!!
Q5: Geturðu mælt með einhverjum
flottum skóla í Japan? Myndi Masaaki Hatsumi
td. taka við nýgræðingum eða þarf
maður að vera kominn á eitthvert sérstakt
stig?
S: Samkvæmt þeim heimildum er ég
hef fengið, séð og heyrt; þá eru
flestir - ef ekki allir - velkomnir í hús í
Japan, enda urmull allur þar af góðum kennurum
- ásamt samnemendum - sem hafa margt fram að færa.
Má þar nefna: Shihan Shiraishi, Shihan Noguchi,
Shihan Nagase, Shihan Seno osfvs... Flestir halda eigin hús
(Dojo) og fylgjast að í fullu samræmi undir
vökulu auga Soke, en sá hafnar engum í
sinn sal þó hann virðist einungis einbeita
sér að beinni kennslu 5 Dan Shidoshi Kai og yfir...
Gráður og reynsla segja lítið um hversu
velkomnir áhugasamir eru, en hinir japönsku Bujinkan
kennarar eru vinsamlegir og heiðvirðir í alla
staði, enda getur hver sá sem sýnir virðingu
og hlédrægni numið margt sér til framfærslu
og skemmt sér konunglega í góðum
félagsskap. Hvað varðar nánari leiðbeiningar
og nauðsynlega vitneskju til Japansferða; þá
vitna ég helst í upplýsingasíðu
Hr. Ohashi, en hana má finna hér á 'tenglum'...
Q6: Er virkilega til það sem
kallast að vera ósýnilegur eins og ninja?
S: Vitanlega og skyldi íhuga þau mál
nánar sér til framfæris, hvort sem á
hættustund eða við hversdags-aðstæður,
en umhverfisnæmni, eðlislæg hegðun og
aðlögunarhæfni skiptir hér öllu
máli frekar en ískyggilegar - skáldlegar
- galdrakúnstir. Td. má segja að blekkingaraðferðir
og 'góð' tímasetning hafi komið mörgum
undan og - jafnvel - valdið þeim sjónbrigðum;
að ninjan hafi 'horfið' þá er hún
stökk skyndilega í felur, klifraði upp tré
og/eða kom sér í dulargervi.
Raunhæfari 'hversdagslegar' aðferðir byggjast
einnig á svipuðum tilbrigðum, þó
lauslegar - einkennislausar - tilbreytingar og smávægileg
tilþrif valdi 'oftast nær' óséðum
athöfnum, en hér lærist að hegða
sér samkvæmt lögmáli 'Kyojitsu Tenkan
Ho' og beita hegðun eftir umhverfi/aðstæðum
svo að einungis sjáist það sem skyldi...
Q7: Hvernig virkar Ninjutsu (Budo Taijutsu)
á móti öðrum bardagalistum?
S: Alveg ágætlega, þó svo
að það þættu mikil mistök að
ganga út frá því að bardagaaðferðir
Taijutsu séu til samanburðar/samkeppni gegn hinum
margvíslegu bardagalistum og íþróttum
er allar hafa sínar sterku hliðar. Okkar möguleikar
hafa ætíð staðið undir því;
hversu meðfærilega líkamslistin er og að
hin helsta leið til sigurs sé einmitt sú;
að forðast óþarfleg átök
og nota allar mögulegar aðferðir til undankomu
ef svo býr við...
Q8: Af hverju er svona mikið lagt uppúr
vopnum?
S: Talið er að besta leiðin til varna
gegn öllu því er fyrir bregður sé
einmitt sú; að kynnast hverju tóli á
sinn hátt og losa sig undan ótta með nánari
þekkingu og handlægni. Td. er ekki svo slæmt
að kunna að fara með hníf ef svo færi
að þörf krefðist varna og lífsspursmál
lægi við...
Önnur tól (sverð, langstafir, spjót
og hvað annað) færa með sér mikla
þekkingu, gaman og aukna getu líkamlega, þ.e.a.s.
bætta einbeitningu og viðbrögð ásamt
skerptu fjarlægðarskyni svo eitthvað væri
nefnt. Kaststjörnur koma einnig sterklega til taks, en
þar lærist margvísleg notkun á ýmiskonar
smávopnum ásamt sérstæðri líkamslipurð
og næmni sér til undankomu. Að öllu
leyti, er það okkar leið; að æfa og
þekkja inn á flest allt það er fyrir
ber þó ekki sé allt sem sýnist...
Q9: Er ekki hættulegt að kenna
öll þessi drápsbrögð þar
sem fólk getur misnotað þau?
S: Þó ótrúlegt sé; þá
virðast hlutir - þ.e.a.s. aðferðir og eiginleikar
- leiða út í andhverfu sína og fólk
gerast ívið þægara eftir því
sem það æfir meira. Gæti hugsast að
eftir því sem vitneskja og hæfni eflist;
þá eykst sjálfsvitundin og iðkandin
vex í siðferði, rósemi og öðrum
mannlegum kostum í fullu sjálfræmi. Td.
hafa margar hetjurnar hægt á sér og lagt
niður ruddaskap og slagsmálaáráttu
eftir að leiðir Budo lýstust fyrir þeim,
en okkar er lífsins gangur og ekki til mikils að
elta uppi vandræðin að gagnslausu...
|